بهروزرسانی: نوامبر 2026
«من هم میتوانم گوشی داشته باشم؟»
در بسیاری از خانوادهها این پرسش جایی بین هشت تا دوازده سالگی پیش میآید. یکی از دوستان گوشی دارد، خواهر یا برادر بزرگتر هم همینطور. تا به خودتان بیایید، فرزندتان دیگر نمیخواهد از بقیه عقب بماند. البته نمیخواهید فقط «نه» بگویید، اما این را هم نمیخواهید که فرزندتان فقط به خاطر فشار همسالان صاحب گوشی هوشمند شود.
اما گوشی هوشمند واقعاً از چه سنی معنا دارد؟ و از کجا بفهمید که فرزندتان برای آن آماده است؟
در این راهنما میخوانید که دولت هلند چه توصیهای دارد، پیش از دادن اولین گوشی هوشمند به چه نکتههایی باید توجه کنید، کدام تنظیمات مهم است و چگونه به فرزندتان کمک کنید گامبهگام با دنیای دیجیتال آشنا شود.
کودک از چند سالگی گوشی داشته باشد؟
در هلند برای داشتن گوشی هوشمند هیچ حداقل سن قانونیای وجود ندارد. دولت هلند در ژوئن 2025 توصیه کرد که کودکان فقط از «گروه 8» (سال آخر مدرسهٔ ابتدایی در هلند)، یعنی حدود یازده یا دوازده سالگی، گوشی هوشمند شخصی داشته باشند.
همین رهنمود سه گام را از هم جدا میکند:
گوشی هوشمند شخصی: از سال آخر مدرسهٔ ابتدایی (حدود 11 تا 12 سالگی).
برنامههای چت مانند WhatsApp و Signal: از دورهٔ متوسطه (در هلند از حدود 12 سالگی).
شبکههای اجتماعی مانند TikTok، Instagram و Snapchat: از 15 سالگی.
این تفکیک مهم است. داشتن گوشی هوشمند به این معنا نیست که فرزندتان بلافاصله به WhatsApp، TikTok یا Instagram هم نیاز دارد. اینها گامهایی جدا هستند و هر کدام خطرها و مسئولیتهای خودش را دارد.
این هم فقط یک رهنمود است، نه قانون. در نهایت شما فرزندتان را بهتر از هر کسی میشناسید و خودتان میتوانید تصمیم بگیرید که الان چه چیزی مناسب است.
چرا نه در سن پایینتر؟
امروزه گوشی هوشمند خیلی بیشتر از وسیلهای برای تماس گرفتن است. دستگاهی است با دسترسی به تقریباً تمام اینترنت، هزاران برنامه، یک دوربین و اعلانهایی که مدام توجه میخواهند.
این برای کودکان کمسن چند خطر به همراه دارد.
خواب. کودکانی که گوشی را با خود به رختخواب میبرند، اغلب دیرتر میخوابند. پیامها، ویدیوها و بازیها میتوانند عصر و شب آنها را با گوشی سرگرم نگه دارند.
ارتباط با غریبهها. کودکان از راه برنامههای چت، بازیهای آنلاین و شبکههای اجتماعی ممکن است با کسانی در ارتباط قرار بگیرند که اصلاً آنها را نمیشناسند. همه نیت خوبی ندارند.
توجه و تمرکز. بسیاری از برنامهها طوری طراحی شدهاند که کاربر را تا جای ممکن مشغول نگه دارند. حتی بزرگسالان هم گاهی بهسختی گوشی را کنار میگذارند. برای کودکان کمسن این کار از آن هم سختتر است.
مدرسهها هم استفاده از گوشی هوشمند را روزبهروز بیشتر محدود میکنند. در هلند از سال 2024 توافقی سراسری وجود دارد که گوشیهای همراه سر کلاس نباشند. این توافق بعداً به مدرسههای ابتدایی هم گسترش یافته است.
فرزندتان در واقع چرا گوشی هوشمند میخواهد؟
پیش از آنکه تصمیم بگیرید به فرزندتان گوشی هوشمند بدهید یا نه، خوب است بفهمید دقیقاً میخواهد با آن چه کار کند.
اغلب موضوع خودِ گوشی نیست، بلکه کارهایی است که دوستانش میتوانند با آن انجام دهند:
عضوی از جمع بودن و باخبر ماندن از آنچه همکلاسیها دربارهاش حرف میزنند.
قرار گذاشتن با دوستان، بدون کمک دیگران.
بازی کردن.
در تماس ماندن با شما، وقتی تنها با دوچرخه به مدرسه یا ورزش میرود.
برای بعضی از این کارها اصلاً به یک گوشی هوشمند کامل نیازی نیست.
پس از فرزندتان بپرسید: «دقیقاً دوست داری با گوشی چه کار کنی؟» پاسخ او میتواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام راهحل مناسبتر است.

آیا فرزندم برای گوشی هوشمند شخصی آماده است؟
سن فرزندتان همهچیز را نشان نمیدهد. ممکن است یک کودک دهساله کاملاً مستقل از پس دستگاههای دیجیتال برآید، در حالی که این کار برای کودک دوازدهسالهٔ دیگری هنوز دشوار باشد.
بیشتر به نکتههای زیر توجه کنید. فرزندتان احتمالاً برای داشتن گوشی شخصی آماده است، اگر:
بتواند به قرارها پایبند بماند، مثلاً دربارهٔ تکالیف مدرسه، ساعت خواب و بهموقع به خانه آمدن.
وقتی زمان توافقشده تمام شد، خودش بازی یا ویدیو را متوقف کند.
از وسایلش خوب مراقبت کند و بداند اگر گوشی گم شد چه باید بکند.
بفهمد که عکسها و پیامها را میتوان برای دیگران فرستاد یا ذخیره کرد.
بداند که نباید اطلاعات شخصی مانند نشانی خانه، مدرسه یا موقعیت مکانیاش را با غریبهها در میان بگذارد.
وقتی در اینترنت اتفاق ناخوشایندی میافتد پیش شما بیاید، حتی وقتی خودش اشتباه کرده است.
این مورد آخر اهمیت ویژهای دارد. شما میخواهید فرزندتان آنقدر احساس امنیت کند که همهچیز را به شما بگوید. حتی اگر کاری کرده باشد که شاید از آن خوشحال نشوید.
اگر فرزندتان بترسد که با اولین اشتباه گوشیاش را از دست بدهد، احتمال دارد مشکلات را پیش خودش نگه دارد.
بعضی از این موارد هنوز خوب پیش نمیرود؟ این لزوماً به این معنا نیست که گوشی هوشمند فعلاً منتفی است. شاید فرزندتان فقط هنوز برای همهٔ کارهایی که یک گوشی شخصی میتواند انجام دهد آماده نباشد.
گامبهگام: از بدون گوشی تا گوشی هوشمند شخصی
لازم نیست یکشبه از «اصلاً بدون گوشی» به گوشی هوشمندی با دسترسی نامحدود به اینترنت برسید. میتوانید فرزندتان را کمکم با ارتباط دیجیتال آشنا کنید.
6 تا 8 سالگی: تمرین با هم روی دستگاه شما
در این سن معمولاً هنوز به گوشی شخصی نیازی نیست. مثلاً بگذارید فرزندتان با گوشی یا تبلت شما با مادربزرگ و پدربزرگ تماس تصویری بگیرد، یک پیام صوتی بفرستد یا گاهی بازی کند.
به این ترتیب استفاده از دستگاههای دیجیتال را یاد میگیرد، در حالی که شما برای کمک کنارش هستید.
8 تا 10 سالگی: دستگاهی شخصی برای خانه
یک گوشی هوشمند قدیمی بدون سیمکارت یا یک تبلت با Wi-Fi میتواند گام میانی خوبی باشد.
شما تعیین میکنید چه برنامههایی روی آن باشد و با هم قرار میگذارید که چه وقت میتوان از آن استفاده کرد. شبها دستگاه بیرون از اتاق خواب میماند.
فرزندتان میتواند مثلاً با خانواده و چند دوستی که شما میشناسید در تماس باشد، بیآنکه بلافاصله به همهٔ امکانات یک گوشی هوشمند معمولی دسترسی داشته باشد.
10 تا 12 سالگی: گوشی هوشمند شخصی با قرارهای روشن
بسیاری از کودکان حدود سال آخر مدرسهٔ ابتدایی اولین گوشی هوشمندشان را میگیرند. مستقلتر میشوند، بیشتر تنها بیرون میروند و میخواهند بیرون از ساعتهای مدرسه هم با دوستانشان در تماس باشند.
این زمان خوبی است که با هم قرار بگذارید و مهمترین تنظیمات کنترل والدین را انجام دهید.
از 12 سالگی: کمکم آزادی بیشتر
در دورهٔ متوسطه معمولاً نیاز به استقلال بیشتر میشود. گروههای چت و برنامههای چت اهمیت بیشتری پیدا میکنند و فرزندتان بیش از پیش بهتنهایی با موقعیتهای آنلاین روبهرو میشود.
در این مرحله نقش شما بهعنوان والد آرامآرام تغییر میکند. دیگر لازم نیست همهچیز را خودتان ترتیب دهید، اما همچنان همراه فرزندتان میمانید و با هم دربارهٔ اینکه با موقعیتهای دشوار چگونه کنار میآید حرف میزنید.
مثلاً پیامهای ناخوشایند، فشار همسالان، غریبههایی که میکوشند ارتباط بگیرند یا گروه چتی که دیگر حس خوبی ندارد.
این راهنمای ما را هم بخوانید: «قوانین گوشی برای کودکان: توافقهای خانوادگی بر اساس سن (2026)».
روی اولین گوشی هوشمند چه چیزهایی را باید تنظیم کنید؟
پیش از آنکه اولین گوشی هوشمند را به فرزندتان بدهید، عاقلانه است که مهمترین تنظیمات را از قبل انجام دهید.
این کار جلوی بحثهای بعدی را میگیرد. همچنین برای فرزندتان طبیعی میشود که بعضی قرارها و محدودیتها بخشی از استفاده از گوشی است.
کنترل والدین روی گوشی
فرزندتان را به Family Sharing (اشتراکگذاری خانوادگی) اضافه کنید و Screen Time (زمان استفاده از صفحه) را تنظیم کنید. با آن میتوانید از جمله:
محدودیت روزانه برای زمان استفاده از صفحه تعیین کنید.
تصمیم بگیرید از کدام برنامهها میتوان استفاده کرد.
برای وبسایتها و محتوای دیگر محدودیت بگذارید.
فرزندتان را ملزم کنید پیش از دانلود برنامهها اجازه بگیرد.
در Android
از Google Family Link استفاده کنید. با آن میتوانید:
برنامههای جدید را تأیید یا مسدود کنید.
محدودیت روزانه برای زمان استفاده از صفحه تعیین کنید.
ببینید فرزندتان در هر برنامه چقدر وقت میگذراند.
ساعت خوابی تعیین کنید که دستگاه در آن قفل شود.
پنج تنظیمی که تفاوت بزرگی ایجاد میکند
نصب برنامه فقط با اجازهٔ شما. به این ترتیب کنترل آنچه روی گوشی فرزندتان نصب میشود در دست شما میماند.
ساعت پایان ثابت. مثلاً قرار بگذارید که گوشی یک ساعت پیش از خواب خاموش شود.
فیلترهای سنی. برای برنامهها، فیلمها، وبسایتها و محتوای دیگری که برای کودکان کمسن مناسب نیست محدودیت بگذارید.
اشتراکگذاری محدود موقعیت مکانی. موقعیت مکانی را فقط با افراد مورد اعتمادتان به اشتراک بگذارید و نگذارید هر برنامهای به آن دسترسی پیدا کند.
خاموش کردن اعلانهای غیرضروری. بهویژه بازیها و برنامههای ویدیو میتوانند اعلانهای زیادی بفرستند. با خاموش کردن آنها، حواس فرزندتان کمتر پرت میشود.
با هم قرار هم بگذارید
تنظیمات فنی مهم است، اما قرارهای روشن در خانه دستکم همانقدر ارزش دارد.
برای نمونه:
شبها گوشی بیرون از اتاق خواب میماند و در جایی ثابت شارژ میشود.
هنگام غذا خوردن و انجام تکالیف، گوشی کنار گذاشته میشود.
پیش از نصب برنامهای جدید یا پیوستن به یک گروه چت جدید، اول دربارهاش با هم حرف میزنید.
اگر در اینترنت اتفاق ناخوشایندی افتاد، فرزندتان همیشه میتواند پیش شما بیاید. قرار نیست بلافاصله با گرفتن گوشی تنبیه شود.
قرارها را با هم بنویسید و بعد از چند ماه دوباره مرورشان کنید. خوب پیش میرود؟ پس میتوانید گامبهگام کمی آزادی بیشتر بدهید.
چت کردن چطور؟
برای بسیاری از کودکان، در تماس بودن با دوستان دلیل اصلی خواستن گوشی هوشمند است. میخواهند پیام بفرستند، عکس به اشتراک بگذارند و در گفتگوهای گروهی شرکت کنند.
درست در همین چت کردن است که باید با دقت به ایمنی فکر کرد. چه کسی میتواند به فرزندتان پیام بدهد؟ آیا هر کسی میتواند با او ارتباط بگیرد؟ و فرزندتان ممکن است سر از چه گروههایی درآورد؟
دولت هلند توصیه میکند که برنامههای چت مانند WhatsApp و Signal فقط از دورهٔ متوسطه استفاده شوند.
حداقل سن برای حساب معمولی WhatsApp 13 سال است. در برخی شرایط، WhatsApp حسابهای تحت مدیریت والدین هم برای کودکان کوچکتر ارائه میکند.
این راهنماهای ما را هم بخوانید:
از چند سالگی WhatsApp مناسب است؟ راهنمای والدین بر اساس سن (2026)
راهاندازی حساب کودک در WhatsApp: گامبهگام، و آنچه والدین بعد از آن میبینند (2026).
اولین برنامهٔ چت، بدون آنهمه خطر: BUBLE
فرزندتان بیشتر میخواهد با دوستان و خانواده در تماس باشد، اما یک گوشی هوشمند یا برنامهٔ چت معمولی هنوز گام بزرگی به نظر میرسد؟ در این صورت برنامهٔ چتی که مخصوص کودکان ساخته شده میتواند راهحلی میانی باشد.
برنامهٔ BUBLE یک برنامهٔ چت برای کودکان است که از ابتدا با محوریت والدین ساخته شده است. کودکان میتوانند با آن با خانواده و دوستانشان گفتگو کنند و والدین تعیین میکنند که با چه کسانی.
چه چیزی BUBLE را متفاوت میکند؟
کنترل در دست والدین میماند. حساب فرزندتان را خودتان میسازید و هر مخاطب را خودتان تأیید میکنید. غریبهها نمیتوانند به همین سادگی ارتباط بگیرند.
نیازی به شماره تلفن شخصی نیست. فرزندتان با کد اتصالی که شما میسازید وارد میشود. به همین دلیل BUBLE روی یک گوشی هوشمند قدیمی بدون سیمکارت یا یک تبلت با Wi-Fi هم کار میکند.
همراه با فرزندتان رشد میکند. کودکان 6 تا 8 ساله میتوانند با پیام صوتی و پیامهای آماده شروع کنند. وقتی بزرگتر شدند، میتوانند تایپ هم بکنند، عکس بفرستند، تماس تصویری بگیرند و به گروههایی با مخاطبان تأییدشده بپیوندند.
زمان استفاده از صفحه زیر کنترل. محدودیت روزانه را خودتان تعیین میکنید.
نظارت شفاف والدین. میتوانید انتخاب کنید که پیامها را بخوانید. فرزندتان همیشه میبیند که چه وقت این کار را میکنید.
بدون تبلیغ و ردیابی. در BUBLE نه تبلیغی هست، نه ردیابی تبلیغاتی و نه الگوریتمهایی که بکوشند کودکان را تا جای ممکن آنلاین نگه دارند.
پس لازم نیست انتخاب شما میان گوشی هوشمندی که همه کاری میکند و «هیچ» باشد.
فرزندتان میتواند از همین حالا ارتباط برقرار کردن را به شیوهای امن یاد بگیرد، در حالی که شما کنارش میمانید و تصمیم میگیرید چه وقت نوبت گام بعدی است.
برنامهٔ BUBLE برای iPhone و Android در دسترس است.
پرسشهای پرتکرار دربارهٔ اولین گوشی هوشمند
کودک از چند سالگی گوشی هوشمند میتواند داشته باشد؟
حداقل سن قانونی وجود ندارد. دولت هلند توصیه میکند که کودکان از سال آخر مدرسهٔ ابتدایی، یعنی حدود 11 یا 12 سالگی، گوشی هوشمند شخصی داشته باشند. این یک رهنمود است، نه قانون.
فرزندم 9 ساله است و گوشی هوشمند میخواهد. چه کار میتوانم بکنم؟
اول سعی کنید بفهمید چرا فرزندتان گوشی میخواهد. آیا موضوع بیشتر در تماس بودن با دوستان و خانواده است؟ در این صورت شاید یک تبلت یا گوشی هوشمند قدیمی با یک برنامهٔ چت مناسب کودکان کافی باشد. گوشی هوشمند شخصی با دسترسی به همهٔ برنامهها میتواند کمی بیشتر صبر کند.
آیا گوشی ساده بهتر از گوشی هوشمند با کنترل والدین است؟
این بستگی دارد به اینکه فرزندتان به چه چیزی نیاز دارد.
فرزندتان با یک گوشی سادهٔ بدون اینترنت میتواند تماس بگیرد و پیامک بفرستد، اما امکاناتش محدود است. گوشی هوشمندی که کنترل والدینش خوب تنظیم شده باشد امکانات بیشتری دارد، مانند چت و تماس تصویری، اما به راهنمایی بیشتری هم نیاز دارد.
پس فقط به سن نگاه نکنید، بلکه بیش از هر چیز ببینید فرزندتان چقدر مستقل است و دستگاه قرار است برای چه کاری استفاده شود.
آیا کودک میتواند شبها گوشی هوشمندش را در اتاق خواب نگه دارد؟
بهتر است این کار را نکند. جایی ثابت بیرون از اتاق خواب مانع از آن میشود که فرزندتان تا دیروقت پیام بدهد، ویدیو تماشا کند یا شب به اعلانها واکنش نشان دهد.
گوشیای که شبها در طبقهٔ پایین به شارژ وصل است، قراری ساده است که میتواند خیلی کمک کند.
آیا باید بتوانم پیامهای فرزندم را بخوانم؟
این به خود شما بستگی دارد. دربارهٔ کودکان کمسن، زیر نظر داشتن اوضاع بسیار رایج و اغلب عاقلانه هم هست. هرچه فرزندتان بزرگتر میشود، میتوانید حریم خصوصی بیشتری به او بدهید.
مهمترین چیز این است که فرزندتان بداند اگر در اینترنت مشکلی پیش آمد، همیشه میتواند پیش شما بیاید. اگر پیامها را میخوانید، دربارهٔ آن روراست باشید.
کودک از چند سالگی میتواند از شبکههای اجتماعی استفاده کند؟
دولت هلند شبکههای اجتماعی مانند TikTok، Instagram و Snapchat را از 15 سالگی توصیه میکند. خود این پلتفرمها معمولاً حداقل سن را 13 سال تعیین کردهاند.
اینکه کودکی به سن ساختن حساب رسیده باشد، به این معنا نیست که برای محتوا و فشار اجتماعی این پلتفرمها هم آماده است.
جمعبندی: سن بینقصی برای اولین گوشی هوشمند وجود ندارد
اینکه کودک از چند سالگی گوشی هوشمند داشته باشد، از کودکی به کودک دیگر فرق میکند. توصیهٔ دولت هلند این است که تا سال آخر مدرسهٔ ابتدایی، یعنی حدود 11 یا 12 سالگی، صبر کنید. اما دستکم همانقدر مهم است که آیا فرزندتان میتواند خودش به قرارها پایبند بماند، خودش صفحه را کنار بگذارد و وقتی در اینترنت مشکلی پیش میآید پیش شما بیاید.
و لازم نیست میان گوشی هوشمندی با امکانات نامحدود و نداشتن هیچ ارتباط دیجیتالی یکی را انتخاب کنید.
کوچک شروع کنید. بگذارید فرزندتان در خانه با یک تبلت یا گوشی قدیمی تمرین کند، ارتباط را به افراد مورد اعتمادتان محدود کنید و قرارهای روشن بگذارید. پیش از دادن دستگاه، کنترل والدین را تنظیم کنید و امکانات را کمکم بیشتر کنید.
اولین گوشی هوشمند نقطهٔ پایان نیست، بلکه آغاز یک فرایند یادگیری است. فرزندتان باید گامبهگام یاد بگیرد راهش را در دنیایی پیدا کند که تقریباً همه در آن همیشه آنلاین هستند.
منابع: نامهٔ دولت به مجلس نمایندگان هلند دربارهٔ رهنمود استفادهٔ سالم و مسئولانه از صفحهنمایش و شبکههای اجتماعی (Kamerbrief Richtlijn gezond en verantwoord scherm- en sociale-mediagebruik)، 17 ژوئن 2025 (Tweede Kamer، 2025D28256)؛ توافقهای سراسری دربارهٔ گوشی همراه در کلاس درس (Rijksoverheid، دولت هلند)؛ پشتیبانی Apple (Screen Time و Family Sharing)؛ راهنمای Google Family Link؛ شرایط استفادهٔ WhatsApp، TikTok، Instagram و Snapchat.
بیشتر بخوانید
راهاندازی حساب کودک در WhatsApp: گامبهگام، و آنچه والدین بعد از آن میبینند (2026)
قوانین گوشی برای کودکان: توافقهای خانوادگی بر اساس سن (2026)
منبع عکسها
عکس از Anna Shvets: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/telefoon-smartphone-bladeren-jongen-11286069/
عکس از Ron Lach: https://www.pexels.com/nl-nl/foto/telefoon-smartphone-meisje-jong-9785031/
